Visual Culture

Wróblewski 10/04/2010 - 15/08/2010

zapraszamy w sobotę , 10 kwietnia 2010 o godz. 16.00 na otwarcie pierwszej międzynarodowej retrospektywnej wystawy Andrzeja Wróblewskiego realizowanej w Holandii w

http://www.vanabbemuseum.nl/ czeka tam na was sześćdziesiąt siedem wybranych utworów Wróblewskiego, w tym obrazy, gwasze, monotypie i drzeworyty.

Capital Letter

Thea Djordjadze- Capital Letter

wystawa trwa do 23.o3.2010

Birkenau / Groundwork by Noah Warsaw

fot. Tomas Ruller, Tom Hodbod, 2010
(frames)

Witkacy. Transhumancja 11.03 2010

PWST Kraków, ul. Straszewskiego 21-22

sala 230

godz.19.00 - 22.00

Projekt ma na celu lekturę, także sceniczną, tekstów Witkacego w kontekście nowych metod badawczych humanistyki. Inspirującym tropem wydaje się opisana przez Ewę Domańską w Historiach niekonwencjonalnych kategoria transhumancji, nawiązująca do stworzonego przez Dantego neologizmu „transumanar”. W trzeciej księdze Boskiej komedii (Raj I, 70) czytamy: „Przeczłowieczenie wyrazić się zgoła / Słowami nie da”. Zjawisko transhumancji podważa granice tożsamości gatunkowej oraz problematyzuje relacje między tym, co ludzkie i nie-ludzkie. W utworach Witkacego najbardziej zagadkowe są właśnie momenty przejścia – zarówno w kwestiach związanych z seksualnością czy erotyzmem, jak w obszarze śmierci oraz ekstremalnych ludzkich doświadczeń. Z jednej strony pojawia się denaturalizacja i fantazmatyczność płci, z drugiej – szeroko pojęta „monstrualność” ludzkiej natury. Czym są z perspektywy dzisiejszych doświadczeń Witkacowskie doznania metafizyczne? Kim jest człowiek Witkacego, który „ostatkiem sił poszukuje odpowiedzi na fundamentalne pytania dotyczące swojej egzystencji”? Albo – jak pyta Primo Levi – „czy to jest człowiek”?

W ramach projektu oprócz paneli dyskusyjnych odbędzie się otwarty pokaz prac studentów reżyserii. Autorami projektu są: Michał Borczuch, Iga Gańczarczyk i Grzegorz Niziołek.

Monika Bakke – filozofka, krytyk sztuki i kuratorka wystaw. Zajmuje się estetyką współczesną w perspektywie posthumanistycznej, genderowej i transkulturowej, krytyką sztuki oraz animal studies. Autorka książki Ciało otwarte, Estetyka posthumanizmu (w przygotowaniu), współautorka Pleroma: Art in search of fullness, redaktorka Estetyki australijskich Aborygenów, Going Aerial: Air, Art, Architecture i Zoofilozofii (w przygotowaniu). Redaktorka “Czasu Kultury”.

Kamila Wielebska – krytyczka i historyczka sztuki, kuratorka wystaw. Zajmuje się sztuką współczesną widzianą w szerokim kontekście kulturowym. Redaktorka strony Intertekst (www.intertekst.com) wydawanej przez CSW Łaźnia w Gdańsku. Obecnie (wraz z Kubą Mikurdą) pracuje nad redakcją książki Dzieje grzechu. Surrealizm w kinie polskim, która ukaże się w lipcu tego roku. Publikowała m.in. w „Odrze”, „Czasie kultury”, „Ha!arcie”, „Panoptikum”, „Obiegu”.

Partner projektu: „Didaskalia”

Dzienniki niedokończone

GROUNDWORK INT'L - current video document

AN EXCERPT
FROM VIDEO-INSTALLATION
BY
AUFMERKSAMKEITSSCHULE BIRKENAU:

____see
____groundwork performances
____on 5 parallel projections
____(duration 35 min. each)
by
Noah Warsaw, Tomas Ruller,
Matthias Crepel and Tom Hodbod

http://vimeo.com/9884190

Targowisko Sztuki 2010

Studenci i absolwenci warszawskiej ASP zoorganizowali Targowsiko Sztuki w Arkadach Kubickiego Zamku Królewskiego. Zapraszamy na krótką relację ;-) ( głównie Cepelia a'la Asp , choć kilka ładnych dziełek można było wyszukać, a no i tanio wcale nie było )

X i Color w Delikatesach TR

Nigdy nie mów nigdy

by Oskar Dawicki

czas córek i przyległości

http://www.asymetria.eu/pl/galeria.html

"Galeria Asymetria, założona w mieszkaniu w starej kamienicy w centrum Warszawy jest pierwszą na polskim rynku sztuki galerią prowadzącą salon wystawienniczy polskiej fotografii historycznej. Interesuje mnie szczególnie fotografia lat 50-tych, 60-tych i 70-tych choć postaram się robić wycieczki w odleglejsze rejony czego przykładem będą wystawy Fortunaty Obrąpalskiej czy Adama Sheybala.

Galeria ponadto zajmuje się sprzedażą polskiej fotografii artystycznej XX wieku. W ofercie znajdziecie Państwo prace wybitnych autorów takich jak Zbigniew Dłubak, Zofia Rydet, Andrzej Strumiłło, Leonard Sempoliński, Fortunata Obrąpalska, Bronisław Schlabs, Jerzy Lewczyński, Jerzy Benedykt Dorys, Harry Weinberg. Ostatnio kolekcja salonu sprzedaży została wzbogacona o prace Marka Piaseckiego."

yeah.. wszystko pięknie tylko czemu wygląda lepiej strona www niż same wystawy w " mieszkaniu w starej kamienicy w centrum Warszawy " ? widziałam kilka wystaw w Asymetrii ( nie wszystkie ! ) i rażącym jak na taki tytuł - "pierwsza galeria fotografii historycznej" gdzie tak piękne i ważne nazwiska są pokazywane (dodam iż to galeria komercyjna) jest poziom prezentacji zaiste poniżej pasa.

zdjęcia wypadają z pass partout, ramy wiszą krzywo, podpisy pod zdjęciami wydrukowane na niedbale wyciętym papierze xero przyczepionym na gumę do żucia.. może się czepiam ( http://jureckifoto.blogspot.com/2010/01/kto-faszuje-zdjecia-i-rysunki-zdzisawa.html ), ale ja przez takie zabiegi albo szybko uciekam z galerii albo więcej do niej już nie chcę przychodzić z prostej racji - braku szacunku dla artysty a tym samym jego sztuki..

a do Asymetrii naprawdę chciała bym jeszcze zajrzeć. wydaje się, że program galerii jest jak najbardziej słuszny a takich miejsc jak na lekarstwo.powodzenia

zdjęcia powyżej - Józef Głogowski "Czas córek"

Kiedy w 1925 roku przyszły fotograf Witkacego, Józef Głogowski, przeprowadza się z rodziną do Zakopanego, zamieszkują początkowo w domu rzeźbiarza Augusta Zamoyskiego, którego żona Rita Sacchetto (jej portret pokazujemy na wystawie), wybitna aktorka i tancerka, prowadzi szkołę baletową. Córki Głogowskiego: Zofia i Krystyna uczą się tańca u niemieckiej divy, tworzącej m.in. spektakle futurystyczne. Prawdziwym wydarzeniem, które przetrwa dla nas, staną się sesje fotograficzne, które stanowią przeniesienie scenek baletowych na łączkę pod Giewontem ,pod koniec lat 20-tych XX w., gdzie ojciec portretuje swoje córki i żonę we wschodnich strojach księżniczek, jakby rodem z Bizancjum w pożyczonych od Sachetto kostiumach. Na wystawie pokazujemy "wschodnie" portrety córek Józefa Głogowskiego wykonane w konwencji piktorialnej, a także późniejsze z lat 30-tych gumy i bromy, które przejmują melancholią wpisaną w dzieje tej rodziny. Starsza córka Zofia, po śmierci ukochanego podczas drugiej wojny światowej odchodzi w 1944 r. do Karmelu, a młodsza Krystyna poświęca się ojcu opiekując się nim aż do jego śmierci (1969). Fotografie przedstawiają świat „świętej rodziny”, której fundament stanowi bezpieczna i trwała egzystencja, zbudowana wokół mitu postaci ojca, który przeprowadził się z rodziną do Zakopanego z powodu choroby płuc. Rzeczywiście, zostaje wyleczony, jak wierzy rodzina na mocy cudu! Do tak skonstruowanego domu, wkrada się wariat Witkacy (Rita Sacchetto zwykła o nim mówić: „Ten Witkacy niespełna rozumu”), który zachwycony fotografią Głogowskiego wykonaną Edmundowi Strążyskiemu, zamawia początkowo 30 własnych portretów (1931). Kontrakt zostaje zawarty, a z czasem pomiędzy rodziną a Witkacym zadzierzga się przyjaźń. Artysta korzysta nawet z przywileju uczestniczenia w prywatnym życiu rodziny (nie omieszka robić z tego swoim zwyczajem performansu, jak pokazują to dwie fotografie zamieszczone na wystawie) a także korzysta ze stołu w salonie gdzie pisze i przegląda własną korespondencję. Ma tylko jeden warunek, nie może przychodzić do domu Głogowskich po godzinie 22-giej. Niestety łamie go, przychodząc do Głogowskich, późną deszczową porą. Kilkuletnia przyjaźń między Głogowskim a Witkacym zostaje przerwana, niemniej pozostał po niej m.in. owoc w postaci portretów, serii min oraz performansów zarejestrowanych przez aparat.

Materiał fotograficzny poświęcony "sacra familia", sprzed czasu zanim ukochane córki Głogowskiego porwą odmęty historii i staną się dorosłe, możemy oglądać na wystawie w Galerii Asymetria z kolekcji Ewy Franczak i Stefana Okołowicza.

15.12.2009 - 12.02.2010

kurator wystawy: Rafał Lewandowski